Hoe voldoet zwarte thee aan internationale voedselveiligheidsnormen?

Naleving van residuen van pesticiden: MRL’s en veiligheid van zwarte thee

Wereldwijde MRL-normen voor zwarte thee: afstemming met FDA, EFSA en Codex Alimentarius

Voedselveiligheidsregelgevers over de hele wereld stellen maximale residuniveaus voor pesticiden (MRL's) vast voor zwarte thee, hoewel er behoorlijk grote verschillen tussen hen bestaan. Bekijk eens drie belangrijke spelers: de Amerikaanse FDA, de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) en de mondiale Codex Alimentarius-commissie. Elk van hen heeft een eigen aanpak voor de regulering van pesticiden in theeproducten. Codex omvat 31 verschillende pesticiden, terwijl de EU veel verder gaat met meer dan 800 specifieke limieten voor stoffen. Veel van deze EU-normen zijn daadwerkelijk aanzienlijk strenger dan zowel de richtlijnen van Codex als de Amerikaanse regelgeving, met name wat betreft bepaalde chemicaliën zoals neonicotinoïden en organofosfaten zoals chlorpyrifos. Wanneer er geen specifieke limiet is vastgesteld voor een bepaald pesticide in thee, hanteren de meeste landen als terugvaloptie een standaarddrempel van 0,005 mg per kg. Dit veroorzaakt echte problemen voor exporteurs, aangezien een zending die aan alle eisen voldoet in één land volledig kan worden afgewezen elders. Daarom volgen slimme bedrijven niet alleen de makkelijkste regels, maar zorgen ze ervoor dat hun testen overeenkomen met elke doelmarkt waarop zij zich richten. Samenwerken met gecertificeerde laboratoria die voldoen aan de ISO/IEC 17025-norm helpt deze frustrerende situaties te voorkomen waarbij zendingen vast komen te zitten bij de douane of — nog erger — geheel worden afgewezen.

Top niet-conforme pesticiden in zwarte thee – Chlorpyrifos, Bifenthrin en regulatoire gevolgen

Bij de import van zwarte thee blijken chlorpyrifos en bifenthrin telkens weer de belangrijkste boosdoeners te zijn onder verboden pesticiden. Chlorpyrifos werd in feite al in 2020 landelijk verboden in heel Europa, hoewel veel theeproducerende landen het gebruik ervan nog steeds toestaan. Dit leidde vorig jaar alleen al tot een afkeurpercentage van ongeveer 23% van alle theezendingen aan de EU-grenzen. Bifenthrin is eveneens een probleemkind: in ongeveer 15% van alle geteste monsters werd het boven de maximaal toegestane concentratie aangetroffen. Waarom? Omdat dit specifieke pesticide langdurig in het milieu blijft bestaan en zich niet gemakkelijk afbreekt bij blootstelling aan hitte tijdens de lange droog- en fermentatieprocessen die theeblad ondergaat. De sancties voor dergelijke overtredingen zijn zowel streng als onmiddellijk van kracht. Theebatches die niet aan de normen voldoen, worden ofwel vernietigd of teruggezonden naar de oorsprong. Erger nog: onlangs vond er in de Verenigde Staten een massale terugroepactie plaats van bijna één miljoen eenheden vanwege besmetting met chlorpyrifos. Leveranciers die herhaaldelijk falen bij inspecties, kunnen terechtkomen op waarschuwingslijsten die worden bijgehouden door Europese autoriteiten of met invoerbeperkingen te maken krijgen van Amerikaanse regelgevers. Hoewel het volgen van pesticideresiduen gedurende de gehele toeleveringsketen — vanaf de akkers tot en met de verwerkingsfase — onze beste verdediging tegen deze problemen vormt, is de implementatie van dergelijk uitgebreid toezicht in de praktijk niet altijd eenvoudig.

Zware metalen en microbiële veiligheid in de zwarte-thee-toeleveringsketens

Limieten voor lood, cadmium en arseen: ISO 17025-conforme testen voor exporteurs van zwarte thee

Zwarte thee neemt vaak zware metalen zoals lood, cadmium en arseen op, voornamelijk via de grond waarin hij groeit, maar ook door luchtvervuiling. Deze metalen kunnen op de lange termijn behoorlijk schadelijk zijn voor onze gezondheid. Er zijn strenge limieten vastgesteld voor de hoeveelheid van deze metalen in gedroogde theebladjes. Bijvoorbeeld: lood mag niet meer dan 0,5 parts per million (ppm) bedragen, cadmium moet onder de 0,1 ppm blijven, terwijl arseen maximaal ongeveer 1,0 ppm mag bedragen. De Europese Unie, de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) en het Japanse ministerie van Volksgezondheid hebben allemaal regels hieromtrent. Geaccrediteerde laboratoria volgens de ISO/IEC 17025-norm voeren doorgaans analyses uit met behulp van atomaire absorptiespectroscopie of inductief gekoppelde plasma-massaspectrometrie om nauwkeurige metingen te verkrijgen. Er gebeurt ook iets interessants met de seizoenen. Volgens onderzoek dat vorig jaar werd gepubliceerd in het tijdschrift Food Safety Journal, neemt thee die in de zomer wordt geoogst ongeveer 23% meer cadmium op dan thee die in de lente wordt geoogst. Dat betekent dat testprogramma’s rekening moeten houden met seizoensinvloeden bij het nemen van monsters. Goede testresultaten beginnen met juiste bemonsteringstechnieken over gehele partijen heen en met het waarborgen van een gebrek aan extra verontreiniging tijdens verzending of opslag.

Microbiële risicobeheersing: totaal aantal kolonievormende eenheden, coliforme bacteriën en pathogeenselectie bij de verwerking van zwarte thee

De belangrijkste oorzaak van microbiologische problemen bij zwarte thee is wat er gebeurt na de oogst, met name tijdens de stappen waarbij de thee wordt verwelkt, gewreven en op natuurlijke wijze wordt gedroogd. Deze processen creëren omstandigheden waarbinnen bacteriën graag groeien, omdat er voldoende vocht en warmte aanwezig zijn. Theeproducenten moeten meerdere sleutelgebieden nauwlettend in de gaten houden. Het totaal aantal bacteriekolonies moet onder de 10.000 per gram product blijven. Er mag geen spoor van coliforme bacteriën aanwezig zijn, aangezien deze vaak wijzen op mogelijke fecale besmetting. En absoluut geen ruimte voor gevaarlijke kiemen zoals Salmonella of E. coli. Om deze problemen effectief aan te pakken, passen veel fabrieken stoombehandeling toe op de gedroogde bladeren, monitoren zorgvuldig het vochtgehalte zodat dit onder de 5% blijft en zorgen ervoor dat de fermentatie ten minste 70 graden Celsius bereikt om hittebestendige bacteriën te doden. Wanneer installaties juiste HACCP-protocollen toepassen, met name gericht op plaatsen zoals verbindingen van transportbanden en verpakkingsstations, en regelmatig oppervlakken van machines testen, kunnen ze de opbouw van biofilms bijna met 90% verminderen. Dit maakt een groot verschil voor de kwaliteitscontrole als geheel.

Regelgevende kaders voor de veiligheid van zwarte thee in belangrijke markten

Theeproducenten die werken met zwarte thee worden geconfronteerd met een complex web van regelgeving op elk niveau, van internationaal tot lokaal. Op internationaal niveau stellen organisaties zoals Codex basisnormen vast voor bestrijdingsmiddelen en verontreinigingen. Tegelijkertijd stelt ISO gedetailleerde specificaties op voor testprocedures en kwaliteitscontrolesystemen, met name de ISO 22000-norm. De FAO speelt ook een rol door capaciteitsopbouw te ondersteunen in theeteeltgebieden over de hele wereld. Regionaal gezien zijn de regelgevingen van de Europese Unie bijzonder streng wat betreft residuen van bestrijdingsmiddelen (Verordening 396/2005) en grenswaarden voor zware metalen (Verordening 1881/2006). Aan de andere kant van de Atlantische Oceaan gebruiken Amerikaanse toezichthouders de Federal Food, Drug, and Cosmetic Act (FFDCA) en diverse invoeralarmen om te controleren welke producten het land binnenkomen. Ook de belangrijkste theeproducerende landen hebben elk hun eigen aanpak. De FSSAI in India, de KEBS in Kenia, de SLSI in Sri Lanka en de GB-normen in China leggen allemaal specifieke regels op met betrekking tot landbouwpraktijken, fabriekshygiëne en traceerbaarheid van producten gedurende de gehele toeleveringsketen. Daarnaast zijn er vrijwillige certificeringsprogramma’s die de moeite waard zijn om te noemen. Biologische certificering volgt verschillende richtlijnen, afhankelijk van of het gaat om de EU-verordening 2018/848 of de USDA NOP-normen. Fair Trade-certificering brengt extra ethische overwegingen met zich mee en waarborgt dat onafhankelijke derden deze beweringen daadwerkelijk controleren tegen de realiteit gedurende het gehele productieproces.

Preventieve beste praktijken: GAP en GMP voor consistente naleving van zwarte thee

Van veld tot eindverpakking: hoe geïntegreerde GAP-GMP het risico op besmetting bij zwarte thee vermindert

Het combineren van Goede Landbouwpraktijken (GLP) met Goede Vervaardigingspraktijken (GVP) vormt waarschijnlijk de beste bescherming tegen veiligheidsproblemen in de productie van zwarte thee. GLP richt zich op problemen die vroeg in het landbouwproces ontstaan, zoals onjuist gebruik van bestrijdingsmiddelen, ophoping van zware metalen in de grond en vervuilde waterbronnen. Landbouwers pakken deze problemen aan door wetenschappelijk geteste agrochemische producten te kiezen, bufferzones rond fabrieken aan te leggen en de bodemkwaliteit te testen nog voordat ze met het planten van gewassen beginnen. Aan de verwerkingszijde richt GVP zich op het handhaven van hygiëne tijdens de verwerking. Dat betekent het strikt naleven van reinigingsprotocollen, nauwkeurige controle van temperatuur en vochtgehalte tijdens het drogen van de bladeren, toezicht op mogelijke allergenen en ongewenste verontreinigingen, en het waarborgen van adequate hygiënepraktijken onder werknemers. Bedrijven die beide systemen consequent toepassen gedurende hun gehele operationele keten — van zaailingen tot verpakte dozen — ondervinden minder regelgevingsproblemen dan bedrijven die dat niet doen. Sectorale audits tonen aan dat de naleving met ongeveer 30% stijgt wanneer deze praktijken correct worden toegepast. Een betere traceerbaarheid van de oorsprong van producten stelt bedrijven in staat sneller te reageren als er iets misgaat. Bovendien versterkt dit hun imago bij overheidsinspecteurs én bij inkopers van winkelketens, waardoor wat ooit slechts een extra kostenpost was, nu juist een concreet concurrentievoordeel op de markt wordt.